DOSTĘPNE TERAPIE

Leczenie bólu obecnie opiera się na kilku dość prostych zasadach. Leki przeciwbólowe powinny być stosowane, jeśli to tylko możliwe, drogą doustną. Odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami zależą od tego jak długo działa dany lek – przyjmujemy je niemalże z zegarkiem w ręce. Siłę działania leków określa drabina analgetyczna, czyli schemat stosowania leków przeciwbólowych w celu zmniejszenia doznań bólowych chorego w zależności od jego natężenia. Leczenie powinno być dobierane indywidualnie do danego pacjenta ze zwróceniem uwagi na szczegóły, tzn. z uwzględnieniem typu bólu (niejednokrotnie więcej niż jednego), objawów niepożądanych, interakcji z innymi stosowanymi lekami oraz chorób współistniejących.

Opracowanie:
Dr n. med. Michał Graczyk, Konsultant Wojewódzki w dziedzinie Medycyny Paliatywnej Województwa Kujawsko-Pomorskiego

OBJAWY NIEPOŻĄDANE

Farmakoterapia bólu wiąże się ze stosowaniem leków o różnych mechanizmach działania oraz wskazaniach do stosowania w praktyce klinicznej. Po to, aby leczenie bólu było jak najbardziej skuteczne i nie wiązało się z nadmiernym wzrostem ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, bezwzględnie wskazana jest indywidualizacja wyboru leku przez lekarza, która powinna uwzględniać zarówno cechy bólu oraz choroby współistniejące i inne w związku z nimi stosowane leki.

Opracowanie:
Dr n. med. Jarosław Woroń, Klinika Intensywnej Terapii Interdyscyplinarnej UJ CM Kraków, Zakład Farmakologii Klinicznej Katedry Farmakologii Wydziału Lekarskiego UJ CM Kraków

OPIOIDOFOBIA

Opioidofobię określa się, jako obawę przed uzależnieniem od leków przeciwbólowych.
Zgodnie z wiedzą medyczną opioidy są to naturalne, jak i uzyskiwane syntetycznie leki, wykazujące powinowactwo do receptorów opioidowych, co w efekcie prowadzi do złagodzenia bólu u pacjenta.
Lęk przed rozwojem uzależnienia na skutek leczenia morfiną i innym opioidem jest podstawową przyczyną niedostatecznego lub nieskutecznego leczenia przewlekłego, silnego bólu. Przy prawidłowo prowadzonej terapii przeciwbólowej lęk taki jest całkowicie bezzasadny. Przy odpowiednio prowadzonym leczeniu bólu, praktycznie nie dochodzi do rozwoju uzależnienia psychicznego! Przy odpowiednio, indywidualnie dobranej terapii bólu wysokimi dawkami opioidów, niebezpieczeństwo uzależnienia psychicznego jest tak niewielkie, że można nie brać go pod uwagę. Wstrzymanie się od podania analgetyków opioidowych z lęku przed rozwojem uzależnienia jest nieuprawnione.
Szczególnie leczenie bólu lekami doustnymi według stałego schematu godzinowego (tzw. Drabina Analgetyczna WHO) zapobiega rozwojowi uzależnienia, w przeciwieństwie do podawania leku na żądanie czy w razie silniejszego bólu. Pacjent leczony przewlekle może wymagać indywidualnie dobranego dawkowania, podobnie jak chory na cukrzycę wymaga indywidualnej insulinoterapii.
Opioidy należy stosować w dawkach, których wysokość zależy od nasilenia bólu, a nie od rodzaju choroby czy rokowania długości przeżycia.

Opracowanie: dr n. med. Jadwiga Pyszkowska, Konsultant Wojewódzki w dziedzinie Medycyny Paliatywnej Województwa Opolskiego i Śląskiego

OPIEKA NAD CHORYM

Doświadczając intensywnego i/lub długotrwałego bólu, trudno nam uwierzyć w zapewnienia fizjologów, że odczuwanie bólu ma zbawienny dla naszego organizmu charakter i jest gwarantem zachowania równowagi. Silny ból pozbawia człowieka możliwości codziennego życia według lubianych rytuałów, zasad, obowiązków. Człowiek nie powinien pozostawać sam ze sobą w bólu i cierpieniu.
Szukajmy pomocy. Pozwólmy sobie pomóc. Dostrzeżmy drugiego człowieka, który jest obok nas i chce być nam potrzebny. Nie czujmy się upokorzeni przyjmując wsparcie w słabości i bólu.

Opracowanie: dr n. med. mgr piel. Małgorzata Pasek, specjalista pielęgniarstwa onkologicznego

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityka Plików CookiesZamknij